خاطرات اسارت

روزی 2 الی 3 ساعت در صف آمار می نشستیم صبح که بیدار می شدیم باید پتو ها را جمع  و در کنار اتاق آنکارد می کردیم. 10 نفر 10نفر یا 5 نفر 5 نفر باید در صف رو ی دو پا ، سر پایین می نشستیم تا افسر اردوگاه تشریف بیاورد و آمار گیری کند . افسر که وارد اردوگاه می شد ، قفل درب اتاقها باز می شد و از اتاق شماره یک آمار گیری شروع می شد.

بر پا ، خبر دار ، بشین ، آمار گیری و خروج افسروبازدوباره نشستن روی دو پاوسر پایین.آمارگیری اردو گاه که تمام می شد ؛افسر عراقی  می رفت وبعد آزاد باش می دادند . ظهر و شب هم همینطور . بعضی مواقع که افسر صحبت می کرد ؛ این نشستن در صف آمار ساعت ها طول می کشید.

همین نشستن در صف آمار روی دو پا با سر پایین باعث شده است که اکثر آزادگان به کمر دردهای شدید مبتلا شوند و من هم همراه با عوارض دیگر این سوغاتی را  از عراق با خود به همراه آورده ام .